Ik wou dat ik twee burgers was, dan kon ik samenleven
en dit is mijn gedicht, komt u binnen.
let niet op de galm, wees niet bang,
Laat ons beginnen in leegte, welkom in mijn krater van licht:

ooit kwamen wij samen, u en ik, weet u nog ?
koel leefden we op in de glans van een roemer,
onze schaduwen als helder kristal.
onze roem even terloops
als de lichtval op de brief van ´n windstille vrouw.
goudbestoft waren wij, bleek, bijna doorschijnend van liefde waren wij,
wij loken de ogen voor de ander en we hielden van boete doen
vroeg iemend hoe het met ons ging dan zeiden we naar waarheid:
we schamen ons kapot meneer, wij waren er heilig van overtuigd
dat weooit onze bloedeigen heer zelf met gesels ineen geslagen
en op eigen houtje gekruisigd hadden.
de apocalyps stond bij voorbaat al straf op ons netvlies gebrand.
en wat is er gebeurd in die paar eeuwen
dat we even de andere kant op keken?

Ik wilde u graag een vaderland tonen, (homeland)
vormvast, zuiver
en met volgehouden metaforen een gedicht kneden over ons
maar toen ik begon moest ik toezien
hoe hier het ene volk het andere spontaan begon te vagen
als twee onverenigbare republieken.
hoe kwamen wij zo snel van nietig tot lomp?
van weerschijn tot alom aanwezige schreeuwhomp?
hoe kon uit zuinige rupsen dit Hummervolk opstaan?
Ze zeggen omdat god verdween:
onze vader had besloten nog wat onzichtbaarder te worden dan hij al was
kijken of dat kon, nee dat kon niet. weg was god.
en in dit stilleven met grote afwezige,
stonden nu de verbijsterde Nederlanden,
hun monden nog vol van vergankelijkheid,
vol wuftheid en alom gewaardeerd doodsverlangen.
al hun eidelheid was eidelheid gebleken.
Al hun schijn, hun gekoesterde slijk,
heel dit spiegelpaleis dat men ooit voor oneindigheid hield
werd nu voorgoed onbewoonbaar verklaard.
Je hoorde de rijp op hun zielen kraken.
en uit dat gat daar werden wij geboren.
Kevin, Ramsey, Doenja, Dachma, Roman en Cherity.
Als bij toverslag kwamen wij tevoorschijn,
bungee jumpend met oranje opblaashamers
gillend en kreisend en anti depressief
of zwijgend voor een breezer gegangbangd.
Welkom in Nederland vakantieland.

Ja, dat krijg je er van.
dit volk houdt men over wanneer je de schuld uit ons lijf ramt
we vullen de holte met glimmende leegte
tussen psalmenzangers en pillenslikkers
tussen het goud en het blingbling vond ik een land dat werd opgeheven.
Dit land is de wraak van de voorvaderen.
Als een beeldenstorm razen zij in ons voort.
Maar het bestaat,
zoals ook het verband tussen boerka en kinderstring bestaat;
tussen karnemelk en comazuipen.
hol en bol schuiven wij onze eeuwen ineen:
elkaar opheffen is onze kracht.
wij streven van nature naar leegte, zoals een cycloop naar diepte snakt.
Ziet u, een vaderland wilde ik u tonen,
niet deze woestijn van oneindige vrijheid,
maar hier wonen wij.
En hoe mooi zou het zijn, als iemand ooit, als een tweedehands godheid,
rijm voor rijm, een land zou bouwen voor dit volk, dat z'n volk mist.
Hier in de open kuil van van onze ziel.
Juist hier, zou iets groots kunnen worden verricht.
laat ons beginnen met een gedicht.

I would also like to do it justice in a translation,
but MY GOD, that will take me . . .

And there are no greater and fiercer opponents of the practice then the perverts themselves, at least a multitude of them think that keeping silent about it, denying they do it, is the 'politically correct way to attract new 'victims' into their pervy community. Well, I hope you all see: giving off on people who are the core and essential to a community, and to denounce the very core of homosexual existance is what we are most likely to drown in these days.

I so hope this project will not duck the main issues at stake. Then it could surely become the landmark play we crave since Rimbaud, Wilde. Reve.